• تشخيص نياز به استانداردي براي آموزش سريع و ارزان مهارتهاي لازم براي كار با كامپيوتر، اينترنت، ايميل و زندگي آنلاين توسط بنياد بينالمللي ICDL در سال 2002
• شروع تحقيقات از سال 2002 با حضور متخصصين آموزش IT از چهار كشور ايرلند، انگلستان، نروژ و فنلاند، با مديريت بنياد بينالمللي ICDL
• اجرای پایلوت تا ربع دوم سال 2004
• انتشار اولين ويرايش استاندارد در ربع دوم سال 2004
• نقش مهم اين استاندارد در دستيابي عملي به هدف اروپاي الكترونيكي 2005
• بوميسازي استاندارد با توجه به واقعيتهاي كشورمان در نيمه سال 2005
• اجراي عملي پروژه آموزش شهروند الكترونيكي از ابتداي سال 2006
شهروند الکترونیک، فردی است که توانایی استفاده از خدمات برخط دولتها را در حد مطلوب داشته باشد، در واقع شهروندان الکترونیک همان کاربران جوامع اطلاعاتی هستند. شهروند الكترونيكي مطابق استاندارد ECITIZEN كسي است كه از حداقل دانش لازم در رابطه با مفاهيم پايه ICT، حداقل توانايي لازم در بهكارگيري سيستم عامل ويندوز و واژه پرواز مايكروسافت، توانايي كافي براي برقراري ارتباط با اينترنت و وب جهانگستر، توانايي مبادله پيامهاي الكترونيكي از طريق فناوري پست الكترونيكي، توانايي كافي براي يافتن اطلاعات مورد نياز با انجام جستجوهاي موثر در وب، توانايي مقابله با پيامدهاي منفي و بدآموزيهاي احتمالي اينترنت و استفاده از كاربردهاي مثبت اين فناوري، توانايي يافتن اطلاعات راجع به نحوه انجام كارهاي مختلف از طريق اينترنت، توانايي تكميل فرمهاي آنلاين اينترنتي و انجام كارهاي روزمره مختلف از طريق اينترنت، برخوردار باشد امروزه در بسياري از كشورهاي پيشرفته جهان، اغلب شهروندان در حال تبديل به شهروند الكترونيكي هستند و در كشور ما نيز تا چند سال ديگر كلي شهروندان مجبورند كه شهروند الكترونيكي باشند. تعریف شهروند الکترونیک و زیر مجموعههای آن شهروندان در طول زندگی خود، نقشهای متفاوتی ایفا مینمایند که در هر کدام از این نقشها وظایفی بر عهده آنهاست. شهروند الکترونیک، کسی است که توانایی انجام وظایف روزمرهای که ایفای نقشهای متفاوت درطول زندگی برای وی بوجود میآورد را با کمک ابزارهای الکترونیکی داشته باشد. تمامی انسانها در طول زندگی خود، نقشهای متفاوتی را ایفا می نمایند. برای هر یک از ما، در نقش فرزند، والدین، خویشاوندان دور و نزدیک، کاسب، تاجر، کارمند، مدیر، تولید کننده، دانش آموز، دانشجو، معلم ، استاد، رئیس دانشگاه و دهها نقش کوچک و بزرگ دیگر وظایفی متصور است که به صورت روزمره به آنها میپردازیم. ما تا به امروز این وظایف را به کمک روشهای فعلی انجام میدادیم، اما امروزه ابزار الکترونیکی، انجام امور و ایفای وظایف شهروندی را بسیار سادهتر، سریعتر و ارزانتر نموده است. به عنوان مثال، یک زن در یک خانواده نقش یک همسر و مادر را بر عهده دارد. بخش عمدهای از خریدهای خانه بر عهده مادر است، پرداخت قبوض، پیگیری وضعیت تحصیلی فرزندان و دهها وظیفه ریز و درشت دیگر بر عهده وی گذاشته شده است. چنانچه این مادر بتواند برخی از این وظایف را با استفاده از ابزارهای الکترونیکی مانند وب سایتها، پست الکترونیک و ...به انجام رساند، طبعا صرفهجویی بسیاری در وقت و هزینه خانواده خواهد شد و این وقت و هزینه اضافه را صرف امور مهم دیگری خواهد نمود. این مادر در محل کار خود در نقش یک معلم، کارمند، مدیر و غیره است؛ در این نقشها نیز وی میتواند با استفاده از ابزارهای الکترونیکی انجام امور را تسریع و کم هزینهتر نماید. این مادر/ کارمند نقشهای اجتماعی متفاوت دیگری را نیز ایفا مینماید که در هر کدام از آنها ابزار الکترونیکی به نحوی می تواند به وی کمک نماید. وی وقتی یک شهروند الکترونیکی خواهد بود که بتواند این وظایف مختلف را با کمک ابزار الکترونیکی و با کیفیت و کمیت بسیار بهتری به انجام رساند. مقوله های جدیدی چون تجارت الکترونیک، دولت الکترونیک، آموزش الکترونیک، سلامت الکترونیک، انتشارات الکترونیک، انتخابات الکترونیک و ... هر یک در برگیرنده قسمتی از زندگی و فعالیتهای روزمره ما هستند. شهروند الکترونیک باید بتواند در قالب آنها به انجام وظایف خویش بپردازد. شهروند الکترونیک به شهروندی گفته می شود که توانایی استفاده از خدمات برخط دولتها را در حد مطلوب داشته باشد. در واقع شهروندان الکترونیک همان کاربران جوامع اطلاعاتی هستند.
بر اساس آمار مستند، کشور ما در سال 2007 میلادی با 18 میلیون کاربر اینترنت، 53.7% از کل کاربران خاور میانه را به خود اختصاص داده است. تمامی این کاربران به طور قطع از یک سطح مهارتهای پایه و اولیهای برای استفاده از کامپیوتر و اینترنت بالاتر میباشند که البته میتوانند جزو کاربران بسیار حرفهای اینترنت باشند، ولی مساله بسیار مهم این است که آنها از حداقل دانش مورد نیاز برای استفاده از خدمات الکترونیک بهرهمندند. از سوی دیگر، ما تا به حال در بسیاری از بخشها، کاربردهای مورد نیاز در حوزههای مختلف تجارت الکترونیک، دولت الکترونیک، آموزش الکترونیک و ... را شناسایی و ایجاد ننمودهایم که با استفاده از زیرساختهای فعلی فناوری اطلاعات کشور قابل پیادهسازی است. ضمن اینکه باید در نظر داشته باشیم که زیرساختها و بسترهای فنی، حقوقی، فرهنگی، اقتصادی و ... فعلی امکان پیادهسازی بسیاری از خدمات الکترونیکی را فراهم نمینماید. البته این مساله کم و بیش گریبانگیر تمامی کشورهاست. همچنین باید در نظر بگیریم که برخی از کاربردهایی که تا به حال ایجاد گردیده با اصول usability (قابلیت استفاده) سازگاری چندانی ندارند. به هر صورت هم اکنون کاربران اینترنت در ایران با کاربردها و خدمات برخط زیادی که قابلیت استفاده مطلوبی نیز داشته باشند روبرو نیستند و طبیعتا استفاده از این خدمات را نیز فرا نگرفتهاند. بنابر این ما نمیتوانیم این کاربران را شهروندان الکترونیک بنامیم. اما از طرف دیگر وقتی به کاربردهایی usable که در کشور ایجاد گردیده، نگاه میکنیم، شاهدیم که این کاربران به سرعت استفاده از آن را فرا گرفته و به خوبی و به صورت بسیار فراگیر از آنها استفاده مینمایند. این مسئله نشانگر آن است که چنانچه به حرکتهای خود در ایجاد بسترها و کاربردها شتاب بیشتری بدهیم، قطعا از پتانسیل بسیار بالایی برخورداریم.
در برنامه 5 سالهای که اتحادیه اروپا به همین منظور تدوین نموده، عنوان شده که تمامی شهروندان اروپایی و حتی ناتوانان جسمی تا سال 2010 قادر به استفاده از خدمات دولت و شهرداری الکترونیک با استفاده از ارتباطات فناوری نوین اطلاعات خواهند بود. در این برنامه علاوه بر اهداف، مسائلی نظیر ریز برنامهها، بودجهها، آموزشها و دیگر موارد مورد نیاز دیده شده است. به عنوان مثال، دولت نیوزلند علاوه بر هدفگذاری فوق عنوان نموده تا سال 2020 با توجه به فرصتهای فزآیندهای که فناوری شبکه و اینترنت به وجود میآورد، باید نوع اشتغال کارکنان دستگاههای دولتی و سازمانهای مرتبط با آنها تغییر یابد. اینها نمونههایی از فعالیتهای دیگر کشورهای دنیاست، اما در کل بسیاری از کشورهای دنیا چه توسعه یافته و چه در حال توسعه برنامهریزیهایی با توجه به مقتضیات اجتماعی، فرهنگی و فنی خود برای رسیدن به اهداف خدمات الکترونیکی خود انجام دادهاند. که در این بین برخی کشورهای پیشتاز مانند انگلستان تا به حال دستاوردهای بسیار خوبی داشتهاند، به گونهای که این کشور تا پایان سال 2005 میلادی صدها نوع از خدمات خود را به صورت الکترونیکی ارائه داده است. پرداختن به شهروند الکترونیک، میتواند چه مسائلی را به دنبال داشته باشد؟ شهرداری چه میزان میتواند برای عملیاتی شدن شهروند الکترونیک موثر باشد؟ اینترنت و دیگر ابزارهای ارتباطی جدید واژهگان و سبکهای جدیدی در زندگی بشر بوجود آوردهاند. استفاده از خدمات برخط منافع بسیاری مانند کاهش آلودگی هوا، کاهش ترافیک، کاهش مصرف سوخت، کاهش هزینهها، تسریع در انجام امور و دهها منفعت دیگر در پی دارند که این موارد برهیچ کدام از ما پوشیده نیست. پرداختن به این مباحث فرصتهای جدیدی برای ما بوجود میآورد، در حالی که عدم توجه به آن علاوه بر از دست دادن فرصتها میتواند تبدیل به یک تهدید گردد. به عنوان مثال، واژگانی مانند WORK @ HOME با وجود این ابزارهای جدید ارتباطی معنی و مفهوم تازهای یافتهاند. از قدیمالایام خانه محل آسایش و فراغت از کار بوده، اما امروزه با پیشرفت تکنولوژی علاوه بر محل آسایش میتواند به دفتر کار ما نیز تبدیل گردد. شهروند الکترونیک باید بتواند با این مقولههای جدید به خوبی کنار آمده و به بهبود زندگی و اجتماع خود کمک کند. در این میان، شهرداریها به عنوان یکی از سازمانهایی که بیشترین تماسها را با زندگی روزمره مردم دارند، نقش بسیار مهمی در این مورد ایفا مینمایند. ضمن اینکه پرداختن به خدمات برخط و مقوله شهروندان الکترونیک از بار مسوولیتهای آنها نیز به شدت خواهد کاست. به عنوان مثال، سالهاست که در کشور سعی میشود معابر، ادارات و ... برای جانبازان و معلولان جسمی حرکتی مناسبسازی گردد بحث شهروند الکترونیک می تواند به این گروه از جامعه کمک بسیاری نماید. در شهرهای امروزه، به دلیل ساختار سازمانها و چیدمان و مسایل ساختمانی، افراد با توانایی جسمی کم، جانبازان و معلولان از شانس برابری برای خدماتگیری بهرهمند نیستند، ولی در شهرهای الکترونیک این افراد بدون نیاز به جابجایی و یا استفاده از ابزارهای خاص و پیشرفته حرکتی، توانایی استفاده مطلوب و برابر از خدمات را خواهند داشت.اگر در برخی از سازمانهای ما در حال حاضر به دلیل عدم رعایت مسایل استاندارد ساختمانی، راهی برای بالا رفتن افراد با توانایی کم موجود نیست و افراد برای پیگیری یک نامه باید پلههای متعددی را با زحمت بسیار طی کنند، در شهر الکترونیک و با وجود گیشههای الکترونیک افراد با فشردن چند دکمه همان کار را در ظرف چند دقیقه و بدون زحمت انجام خواهند داد. شهرداریها به عنوان یکی از ارگانهایی که بیشترین خدمات را به شهروندان ارائه مینمایند، میتوانند با الکترونیکی نمودن خدمات خود گامهای موثری در بوجود آوردن شهرها و شهروندان الکترونیک و همچنین تشویق دیگران به ارائه و استفاده از خدمات برخط بردارند.
ایران، هماکنون 18 میلیون کاربر اینترنت دارد، بنابراین از پتانسیل بسیار بالایی در ایجاد شهروندان الکترونیک برخورداریم و یکی ازنقاط قوت ما در سطح منطقه و بعضا" جهان همین مساله است. عمدهترین مساله در ایجاد شهروندان الکترونیک فرهنگسازی و تشویق شهروندان به استفاده از خدمات برخط ارایه شده توسط دولت و دیگر نهادهای ارائه دهنده خدمات است. آموزش افراد جامعه اعم از کارمندان دولت، دانشجویان وغیره باعث ترویج فرهنگ استفاده از خدمات برخط خواهد شد. این آموزشها میتواند از سطوح ابتدایی در دوران دبستان تا آموزشهای عالی برای تربیت متخصصان این امر، آموزشهای آزاد کوتاه و بلندمدت، آموزشهای غیر مستقیم و یا حتی آموزش در کاربردهای خاص را در برگیرد. این آموزشها باید توسط افراد متخصص و جهت نیل به اهداف مشخص سیاستگذاری و اجرا گردد. صرف آموزشهای پایه کامپیوتر نمیتواند باعث حرکت افراد به این سمت شود، بلکه باید در این آموزشها جهتگیری کاملا" به سمت استفاده برخط از خدمات باشد. مساله بسیار مهم دیگر که میتواند به این فرهنگ کمک نماید، آموزش چگونگی استفاده از خدمات به جای بیان صرف وجود خدمات در تبلیغات است. متاسفانه تاکنون به جز در موارد انگشتشمار ما در تبلیغات فقط سعی در اعلام ارایه خدمات نمودهایم که این به تنهایی برای تشویق شهروندان به استفاده از این خدمات نیست. به عنوان مثال در تبلیغات تلویزیونی به کرات از وجود یک خدمت الکترونیکی نام برده میشود، اما معمولا چگونگی استفاده از این خدمت در هیچ کجای این تبلیغات تلویزیونی و یا جای دیگر بیان نمیشود. صرف وجود یک خدمت به صورت الکترونیکی اعلام گردد، برای استفاده شهروندان کافی نیست. بلکه باید بطور کاملاً واضح و عملی و از دید یک شهروند چگونگی استفاده از آن خدمت به نحو بسیار شایسته در وب سایت، تلویزیون و یا هر رسانه دیگر مناسب آن خدمت آموزش داده شود. ویژگیهای شهرالکترونیک و برای رسیدن به آن باید چه راهی را طی کرد؟ شهرالکترونیک در حقیقت مدل الکترونیک و مجازی فعالیتها در یک شهر با همان روابط و کارکردها و با همان پیچیدگیها و مسائل موجود در آن است. در این شهر و در شکل آرمانی آن افراد باید توانایی انجام کلیه امور مربوط به خود را از هر مکان و در هر زمان با بهترین کیفیت داشته باشند.شهروندان در ادارات، منازل و حتی در سفر توانایی انجام و پیگیری امور و کارهای خود را به راحتی و بدون نیاز به مراجعه حضوری و با استفاده از ابزارهای الکترونیکی داشته باشند. در این سیستم شهروندان از امکانات یکسان و برابر برای انجام امور برخوردار خواهند بود و برخلاف ساختار شهری فعلی که افراد زیادی عملا" به دلایل مختلف مانند بعد مسافت و فواصل متفاوت تا مراکز خدمات، محدودیت ساعت کار ادارات و غیره امکان استفاده برابر و یکسان از خدمات را از دست میدهند. این مشکل حتی به تراکم جمعیت در نقاط خاصی از شهرها و حتی در کلان مساله به شهرهای خاصی از کشورها انجامیده است. در شهر الکترونیک شهروندان خدمات مورد نیاز خویش را به سهولت و با صرف زمان و هزینهای بسیار کمتر دریافت مینمایند. اولین گام در رسیدن به این آرمان شهر عزم راسخ دولت و سپس شهروندان برای رسیدن به آن است.همچنین هماهنگی دستگاههای دولتی برای پیوستن به این جریان بسیار مهم است. استفاده از سایتهای Usable ،Accusable و مبتنی بر استانداردهای جهانی برای ارایه خدمات دولتی یکی از مهم ترین گامها در تسهیل استفاده کاربران و زمینه ساز ایجاد شهرهای الکترونیک است. در این شهرها سایتها و پورتالها عملاً به محل تعامل شهروندان و ارائهدهندگان خدمات تبدیل شده و افراد در تماس مستقیم و مستمر با این ابزار میباشند. مطمئنا" اگر این ابزار قابل استفاده برای آحاد افراد جامعه نباشد، عملا" بحث شهروند و دولت الکترونیک به نقطه بنبست خواهد رسید. مساله مهم دیگر تبیین خدمات ارایه شده و ایجاد یک طرح بلندمدت برای تغییر نوع تعامل افراد با سازمانها و دولت است.سازمانها و شهروندان هر دو باید توانایی و فرصت این تغییر شیوه را داشته باشند.این تغییرات نباید به گونهای شتاب زده و بدون بررسی چالشها و فرصتها ایجاد شود، چرا که این تعویضها و جابجاییها باعث سردرگمی شهروندان و پرسنل سازمانها و عدم اعتماد به سرویس ارایه شده میشود. روند تغییر حرکت سازمانها به سمت الکترونیکی شدن باید طبق یک برنامه زمانبندی معقول و مطلوب و هماهنگ با یکدیگر و نیز دیگر مواردی چون فرهنگسازی و آموزش به انجام رسد.
حرکت به سمت شهرهای الکترونیک با توجه به افزایش جمعیت و تغییر ساختار روابط بین افراد امری اجتناب ناپذیر است.شهر الکترونیک و شهروند الکترونیک با توجه به اینکه بخشی از پروژه دولت الکترونیک می باشد و از منظر برخی صاحب نظران نقطه آغاز دولت الکترونیک می باشد بسیار مهم و یکی از ارکان اصلی دولت الکترونیک است. به دلیل اینکه جهان به سمت الکترونیکی شدن پیش می رود ما نیز برای تعاملات و ادامه حیات اجتماعی ،اقتصادی، سیاسی و...خویش ناگزیر به پیوستن به این جریان می باشیم و این امر بدون داشتن شهر الکترونیک و شهروند الکترونیک تقریبا" محال و غیرممکن است. از مزایای شهرهای الکترونیک می توان به کاهش چشمگیر سفرهای درون و بین شهری اشاره نمود که خود پیامدهای بسیار خوبی را بدنبال خواهد داشت که از جمله آنها می توان به کاهش آلودگی های صوتی ،هوا ،کاهش مصرف سوخت ، صرفه جویی در وقت و هزینه شهروندان اشاره نمود. از دیگر آثار ایجاد این شهرها می توان از کاهش فساد اداری ،کاهش هزینه های دولتی ، افزایش سرعت انجام کارها ،بالا رفتن کارایی کارمندان و سازمانها ،افزایش سطح رضایت شهروندان و همچنین امکان استفاده یکسان از خدمات دولتی و کاهش محرومیت مناطق دور افتاده به دلیل عدم دسترسی به مرکز در شرایط فعلی و... نام برد.
مخاطبان شهروند الكترونيكي كساني هستند كه ميخواهند در عصر حكمراني اطلاعات يك شهروند موفق و فعال باشند، در صورت توجه دولتمردان و مسوولان ذيربط به شهروند الكترونيكي و تلاش آنها به منظور نهادينه كردن آن در ميان عموم مردم و كاركنان دولت دستاوردها و نتايج مثبت زيادي در كوتاه مدت و ميان مدت حاصل خواهد کرد. كاهش ترافيك شهري، آلودگيهوا، افزايش سرعت كارها، صرفهجويي در انرژي مفيد شهروندان، ارتقاي روحيه مثبت و رفاه و آسايش شهروندان ، افزايش سرعت توسعه و پيشرفت كشور ميانبر زدن مسير طولاني ترقي و توسعه و ارتقاي متوسط سطح فرهنگي و علمي شهرها به واسطه تبديل شهروندان شهر به شهروندان الكترونيكي، از جمله تبعات مثبت اين اقدام محسوب ميشود. از چندين سال قبل دولتمردان كشور ما متوجه نفوذ هراسناك فناوري اطلاعات و ارتباطات در زندگي مردم شده و به جاي رفع و مقابله منفعلانه با اين فناوري و فرار از پيامدهاي نيك و بد آن تصميم به منطبق كردن شرايط كشور با واقعيتهاي موجود و بهكارگيري جنبههاي مثبت اين فناوري در ميان مردم گرفتند. در همين راستا طرحهاي مختلفي از سوي دولت با هدف توسعه كاربردهاي فناوري اطلاعات و ارتباطات در ميان كاركنان دولت از يك سو و پرورش آحاد جامعه براي استفاده از فناوري اطلاعات و ارتباطات در زندگي روزمره از سوي ديگر پايهگذاري شده است.