کشور ما از بدو پیدایش تاریخ ، سرزمینی کشاورزی بوده و فرزندان این آب وخاک همواره به شغل کشاورزی اشتغال داشته اند وعمران و آبادی را شعار خود ساخته اند سد مندبی شاپور در خوزستان و بند امیر در فارس گواه تلاش گذشتگان ما برای فراهم کردن وسیله بهتر کار و منابع بیشتر است و کشاورزان علاوه بر تأمین معاش زندگی خود ، مواد غذایی مورد نیاز همنوعان خود را فراهم می کنند و به این سبب کشاورزی را جزو پیشه های شریف و مقدس به شمار می آورند و اغلب پیامبران و پیشوایان ماهم به آن اشتغال داشته اند . امروزه نیز که صنعت در زندگی مردم مختلف مقام اول را دارد نه تنها کشاورزی اهمیت خود را از دست نداده بلکه برای تولید مواداولیه و به گردش درآو ردن چرخ کارخانه های مختلف اهمیت آن دو چندان شده است و صنعت و کشاورزی مکمل یکدیگرشده اند . به علاوه افزایش روز افزون و بی رویه جمعیت هر سال موادغذایی بیشتری را طلب می کند و کشورهای پیشرفته برای بدست آوردن محصول از راههای آسانتر تلاش می کنند اما متأسفانه بیشتر کشاورزان ما هنوز با همان روشهای ابتدایی و ابزارهای ناقص و روش سنتی قدیمی به کارکشت مزارع می پردازند و با کوشش بسیار محصول اندک برداشت می کنند . بعلاوه برای بدست آوردن محصول بیشتر به روشهای جدید کشاورزی و آموزش صحیح علاقه ای نشان نمی دهند . پس از انقلاب اسلامی در ایران وزارت کشاورزی و جهاد سازندگی فعال شد و تلاش کرد از هر راهی که ممکن است موانع و دشواریها و محدودیت ها را رفع کند و از راه بالا بردن سطح دانش و بینش کشاورزان و آموزش صحیح روش کاشت و داشت و برداشت  ، سطح تولید در هکتار را افزایش دهد .
در جهانی زندگی می‌كنیم كه پیوسته در حال تغییر است. به گفته وناكر( Ernest L. Winakure ) ، ژنتیكدان آلمانی، ” تنها چیز ثابت در آفرینش، ‌تغییر است.” تكامل در پی تشریح تغییرهایی است كه جانداران در جهان در حال تغییر، متحمل می‌شوند. تكامل كه در واقع تغییر و تحول پیوسته‌ی جانداران است، همچنان ادامه دارد و امروزه با كمك فناوری‌های نوین به خدمت انسان درآمده و در پزشكی، كشاورزی، صنعت و حتی حقوق مددكار انسان شده است. دانش‌آموزانی كه این دانش را فرا می‌گیرند، در هر زمینه‌ی شغلی كه وارد آن می‌شوند، می‌توانند از آن بهره‌برداری كنند. دانشگاه ها و مراكز آموزش عالي عهده دار رسالت هايي چون توليد دانش، تربيت نيروي متخصص موردنياز جامعه، گسترش فناوري، نوآوري و خلاقيت هستند. امروزه صاحبنظران معتقدند دستيابي به توسعه پايدار فقط در سايه به كارگيري دانش روز و فناوري پيشرفته حاصل مي شود. بنابراين، براي قرار گرفتن در مسير توسعه و جلوگيري از عقب ماندگي بايد شرايطي فراهم شود كه دانشگاه ها بتوانند دانشجويان را براي به كارگيري فناوري جديد و پذيرش مسئوليت هاي مختلف در سطح سازمان و جامعه پرورش دهند. يكي از بخش هاي فعال و پويا كه سهم عمده اي در توليد درآمد ناخالص ملي و اشتغال كشور دارد، بخش كشاورزي است، كه همه ساله تعداد قابل توجهي فارغ التحصيل حاصل خروجي نظام آموزش عالي در اين بخش است، با توجه به اينكه جذب فارغ التحصيلان دانشگاه ها و مراكز آموزش عالي كشور در بازار كار كشاورزي منوط به داشتن توانايي ها و ويژگي هاي خاصي است، كه بايد در طول دوران تحصيل دانشگاهي در فرد ايجاد گردد، اما عدم تناسب بين فرآيندها و مواد آموزشي رشته هاي كشاورزي موجود دردانشگاه ها با مهارت ها و توانايي هاي موردنياز بازار كار اين بخش، مهمترين عامل موفق نبودن فارغ التحصيلان در كاريابي و اشتغال است.
با عنايت به اينكه در جوامع نوين تربيت نيروي انساني متخصص براي بازار كار، از جمله اهداف اساسي نظام آموزش عالي مي باشد، روشن مي گردد كه ريشه اكثر مشكلات مربوط به نيروي انساني در بخش كشاورزي، مي تواند در چارچوب معضلات مربوط به نظام آموزش عالي در بخش كشاورزي قرار گيرد. اهميت بررسي مشكلات نظام آموزش كشاورزي از اين نظر قابل بررسي است كه دانشكده هاي كشاورزي با وجود اختصاص بيشترين سهم بودجه دانشگاه ها به خود، از كارآيي لازم برخوردار نمي باشند لذا بر آن شدیم تا با تشکیل گروه مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی برای اولین بار توسط یک موسسه آموزشی خصوصی  بتوانیم آموزش های کسب مهارت های پیشرفته و نرم افزارهای تخصصی  مهندسی کشاورزی را به فارغ التحصیلان ، کارشناسان و عموم علاقمندان به این حوزه  ارائه نمائیم تا چه قبول افتد و چه در نظر آید.